Szokujące okoliczności zabójstwa Mirona z Łowicza. Żona i jej kochanek zawinęli ciało w kołdrę

Ślub Mirona i Marzeny odbył się w 2008 roku, a niedługo potem para doczekała się dziecka. Cztery lata po zawarciu małżeństwa rodzina przeprowadziła się do nowo wybudowanego domu na skraju miasta, co otworzyło kolejny rozdział w ich życiu. Choć związek ten miał przetrwać do końca życia, z biegiem czasu w relacji zaczęły narastać konflikty i pierwsze nieporozumienia. Ostatecznie kobieta zakomunikowała mężowi, że obdarzyła uczuciem innego mężczyznę, którym okazał się zawodowy kierowca ciężarówek, Mariusz S.

Zdradzony mąż nie potrafił zaakceptować nowej sytuacji. Początkowo wyprowadził się ze wspólnej sypialni na inną kondygnację budynku, a ostatecznie skierował do sądu pozew rozwodowy. Podczas postępowania między małżonkami wybuchły ostre spory dotyczące podziału zgromadzonego majątku. Wówczas nikt nawet nie zakładał, że kłótnie na tym tle zakończą się dla pana Mirona wyrokiem śmierci.

Zaginięcie Mirona Biernackiego z Łowicza. Prawda o zabójstwie wyszła na jaw

Nagłe zniknięcie mężczyzny w listopadzie 2017 roku zgłosiła na policję jego siostra, Emilia Kozłowska. Długotrwałe braki rezultatów w poszukiwaniach mogły sugerować, że precyzyjny plan zbrodni doskonałej zaczyna przynosić zamierzony skutek. Zgodnie z niepisaną zasadą brak odnalezionych zwłok oznaczał bowiem brak morderstwa. Cała ta misterna konstrukcja runęła jednak w momencie, gdy przyciśnięta przez funkcjonariuszy Marzena B. wyznała śledczym, że wraz z kochankiem zamordowała swojego męża, a całe zaginięcie było fikcją.

Znajdujące się w stanie zaawansowanego rozkładu ciało odnaleziono dopiero po upływie dwóch miesięcy w łódzkim garażu, który wynajmował Mariusz S. Makabrycznego odkrycia dokonał właściciel obiektu po tym, jak najemca przestał płacić czynsz i urwał z nim wszelki kontakt. Zwłoki owinięto w kołdrę, zabezpieczono folią oraz oklejono taśmą transportową. W toku śledztwa ustalono, że pierwotnie sprawcy zamierzali schować ofiarę w beczce, lecz ciało okazało się zbyt duże. W rezultacie zawinięte w pościel zwłoki załadowano do auta należącego do Marzeny B. i wywieziono kilkadziesiąt kilometrów poza Łowicz.

Według ustaleń prokuratorów sprawcy najpierw porazili Mirona Biernackiego paralizatorem, a potem go pobili i udusili. Krótko po ujawnieniu ciała w garażu policjanci zatrzymali ukrywającego się na terytorium Niemiec kochanka kobiety.

Śledczy postawili parze zarzuty zabójstwa, wskazując na bardzo konkretny motyw zbrodni. Zdaniem prokuratury kochankowie działali z chęci przejęcia całości małżeńskiego majątku, który w wyniku wyroku rozwodowego musiałby zostać podzielony.

Wyrok za zabójstwo Mirona z Łowicza. Siostra walczyła o karę dla Marzeny B.

Zakończony w 2019 roku pierwszy proces przyniósł zaskakujące rozstrzygnięcie, ponieważ sąd przypisał winę za zbrodnię wyłącznie Mariuszowi S. i skazał go na 25 lat pozbawienia wolności. Z kolei Marzena B. otrzymała karę 4 lat i 6 miesięcy więzienia jedynie za zacieranie śladów. Takiego werdyktu wobec kobiety nie zaakceptowała prokuratura, która złożyła apelację do sądu wyższej instancji, dowodząc czynnego udziału żony w morderstwie pana Mirosława. O surowszą karę dla szwagierki zabiegała również przekonana o jej winie siostra ofiary, Emilia Kozłowska.

Sąd Apelacyjny nakazał ponowne zbadanie sprawy i uchylił pierwotne orzeczenie. W trakcie powtórzonego procesu sędziowie uznali oboje oskarżonych za winnych zabójstwa pana Mirona, wymierzając każdemu z nich karę po 25 lat więzienia.

„Oskarżeni wspólnie i w porozumieniu przygotowywali się do zabójstwa” - uzasadniał wówczas sędzia Marek Chmiela.

„Dzień przez zbrodnią oskarżony przywiózł na teren posesji beczkę, w której miało zostać ukryte ciało po morderstwie. Nie stało się tak, bo zwłoki nie zmieściły się do środka. Podstawowym motywem ich działania była chęć przejęcia całego majątku po zmarłym. W sądzie toczył się proces rozwodowy małżonków, który mógł się zakończyć orzeczeniem o winie oskarżonej, co miałoby wpływ na podział dóbr po rozwodzie” - mówił sędzia.

Od drugiego wyroku apelację złożyli oboje skazani, jednak Sąd Apelacyjny podtrzymał wcześniejszą decyzję. W 2022 roku, podczas ogłaszania prawomocnego werdyktu, wzruszona siostra pana Mirona ukryła twarz w dłoniach. „Pięć lat walczyłam o sprawiedliwość” - mówiła tuż po wyroku. „Wreszcie koniec tej gehenny” - podkreśliła.