Sulejów to jedno z najpiękniejszych miast w województwie łódzkim. Zapadła w nim decyzja o Królestwie Polskim
Początki Sulejowa sięgają XII wieku i są związane z ufundowaniem przez księcia Kazimierza Sprawiedliwego opactwa cysterskiego w latach 1176–1177. To właśnie wokół klasztoru, powstałego przy istniejącej wcześniej komorze celnej nad Pilicą, zaczęła rozwijać się osada. Prawa miejskie Sulejów uzyskał w połowie XIII wieku, co w 1308 roku oficjalnie potwierdził Władysław Łokietek.
Jednym z najważniejszych wydarzeń w historii miasta był zjazd, który odbył się w dniach 20–23 czerwca 1318 roku. To właśnie w Sulejowie podjęto uchwałę o wznowieniu Królestwa Polskiego i wystosowano do papieża Jana XXII prośbę o zgodę na koronację Władysława Łokietka. Miasto, leżące na szlaku handlowym ze Śląska na Ruś, zyskało na znaczeniu, a w 1410 roku gościło wojska Władysława Jagiełły zmierzające na pola Grunwaldu.
Okres świetności zakończył się wraz ze zniszczeniami potopu szwedzkiego. W 1819 roku nastąpiła kasata klasztoru cysterskiego. Kolejnym ciosem była utrata praw miejskich w 1870 roku, które Sulejów odzyskał dopiero w 1927 roku. Tragiczny w skutkach okazał się wybuch II wojny światowej – we wrześniu 1939 roku niemieckie bombardowania zniszczyły miasto w 80%, a w czasie okupacji zginęło ponad 2000 jego mieszkańców.
Największym skarbem Sulejowa jest zespół klasztorny cystersów, uznawany za jeden z najlepiej zachowanych tego typu kompleksów w Polsce. Jego sercem jest kościół pod wezwaniem św. Tomasza – trójnawowa bazylika, której budowę zakończono konsekracją w 1232 roku. Budowla zachowała swój pierwotny, romański układ, a szczególną uwagę przyciągają oryginalny portal oraz rozeta. Wnętrze świątyni wypełniają elementy barokowe i rokokowe.
Do dziś przetrwało także wschodnie skrzydło klasztoru z późnoromańskim kapitularzem i gotyckimi krużgankami. Całość otaczają potężne mury obronne z basztami i bramami, takimi jak Brama Krakowska, baszta Attykowa czy baszta Rycerska. Cystersi powrócili do swojego dawnego opactwa w 1986 roku. Oprócz kompleksu klasztornego na listę zabytków wpisano także m.in. kościół parafialny pw. św. Floriana z początku XX wieku oraz kaplicę pw. NMP z 1644 roku.
Przez wieki głównym zajęciem mieszkańców Sulejowa, obok obróbki drewna, było wypalanie wapna. W drugiej połowie XIX wieku, dzięki bogatym złożom surowca, rzemiosło to przerodziło się w prężnie działający przemysł. Wapno spławiano Pilicą aż do Gdańska, a w mieście powstawały kolejne piece wapiennicze. Rozwój przemysłu wpłynął na wzrost liczby ludności i rozbudowę Sulejowa. Aby usprawnić transport, w 1904 roku uruchomiono linię kolejki wąskotorowej łączącą miasto z Piotrkowem Trybunalskim, która służyła zarówno do przewozu towarów, jak i pasażerów.
Tak wygląda Sulejów, jedno z najpiękniejszych miast w województwie łódzkim [GALERIA]
22
