Złoczew to jedno z najpiękniejszych miast w województwie łódzkim. Zachwyca pałacem i klasztorem
Choć pierwsze wzmianki o Złoczewie pochodzą z 1496 roku, jego miejski charakter jest zasługą Andrzeja Ruszkowskiego. To on, na początku XVII wieku, postanowił przekształcić korzystnie położoną wieś w prężny ośrodek. W 1600 roku sprowadził do miejscowości zakon Bernardynów, fundując im kościół i klasztor. Niedługo potem, w latach 1614–1616, wzniósł murowany dwór, który stał się jego siedzibą. Ukoronowaniem jego starań było uzyskanie od króla Zygmunta III Wazy przywileju lokacyjnego, wydanego 14 grudnia 1605 roku. Miasto zyskało wówczas rynek oraz regularny układ urbanistyczny.
Rozwój Złoczewa wielokrotnie hamowały tragiczne wydarzenia. Ogromnych spustoszeń dokonał potop szwedzki, kiedy to w listopadzie 1655 roku wojska najeźdźcy splądrowały i spaliły miasteczko. Zrabowano wówczas cenne przedmioty z ratusza i klasztoru, a wiele dokumentów, w tym przywileje miejskie, bezpowrotnie utracono. Co ciekawe, jedną z niewielu budowli, które ocalały z pożogi, był dwór Ruszkowskich.
Miasto zapisało się również na kartach powstań narodowych. Tadeusz Kościuszko wyznaczył Złoczew jako miejsce rozpoczęcia insurekcji w zaborze pruskim. W czasie powstania styczniowego w mieście odczytano Manifest Rządu Narodowego, a wielu mieszkańców aktywnie wspierało walczących. Za tę postawę Złoczew zapłacił wysoką cenę – w 1870 roku utracił prawa miejskie, które odzyskał dopiero w 1919 roku.
Najtragiczniejszym dniem w dziejach miasta był 4 września 1939 roku. Żołnierze niemieccy z pułku SS Leibstandarte „Adolf Hitler” zamordowali około 200 mieszkańców, a samo miasto zostało spalone w 80%. W kolejnych latach okupacji Niemcy utworzyli getto, z którego około 2500 Żydów wywieziono do obozów zagłady. Zniszczenia wojenne były tak dotkliwe, że centrum Złoczewa nigdy nie zostało w pełni odbudowane, a liczba ludności do dziś nie osiągnęła stanu sprzed wojny.
Mimo burzliwej historii w Złoczewie przetrwały zabytki o dużej wartości historycznej i artystycznej.
- Pobernardyński zespół klasztorny – kompleks z początku XVII wieku, w skład którego wchodzi późnorenesansowy kościół pw. św. Krzyża z charakterystyczną kopułą oraz budynek klasztorny, rozbudowany w latach 1683–1692. Od 1949 roku rezydują w nim siostry Kamedułki.
- Kościół parafialny pw. św. Andrzeja Apostoła – ufundowany przez Andrzeja Ruszkowskiego w latach 1611–1614. Świątynia wyróżnia się wieżą, barokowym hełmem oraz cennym wyposażeniem, w tym barokowymi i rokokowymi ołtarzami.
- Pałac Złoczewski – wzniesiony na początku XVII wieku jako siedziba rodu Ruszkowskich. Budowla, która przetrwała potop szwedzki, została przebudowana w XVIII i XIX wieku. Dziś, po gruntownym remoncie, mieści się w niej urząd miasta i gminy. Pałac otaczają pozostałości parku w stylu angielskim z cennymi okazami starych drzew.
Tak wygląda Złoczew, jedno z najpiękniejszych miast w województwie łódzkim [GALERIA]
16
