Żychlin to jedno z najciekawszych miast w województwie łódzkim. Kiedyś prawie się wyludniło
Historia Żychlina sięga co najmniej 1309 roku, kiedy to funkcjonował jako wieś szlachecka na historycznej ziemi łęczyckiej. Prawa miejskie nadano mu jeszcze przed 1397 rokiem. Już w średniowieczu miasto odgrywało istotną rolę w regionie, o czym świadczy fakt, że odbywały się tu wyjazdowe sesje łęczyckiego sądu grodzkiego. W 1331 roku osada została zdobyta przez Krzyżaków.
Dalsze losy miasta były zmienne. W drugiej połowie XVI wieku Żychlin dotknął dotkliwy pożar, po którym odbudowa postępowała bardzo powoli. Mimo uzyskania przywileju na organizację jarmarków, rozwój nie nabierał tempa. W 1790 roku miasto liczyło zaledwie 350 mieszkańców i 68 domów. Przełom nastąpił w XIX wieku, kiedy liczba ludności znacząco wzrosła, głównie za sprawą osiedlającej się tu społeczności żydowskiej. Jednak zaangażowanie mieszkańców w powstanie styczniowe doprowadziło do represji – na mocy carskiego ukazu w 1870 roku Żychlin utracił prawa miejskie, które odzyskał dopiero w 1924 roku.
Przełomowym momentem w nowożytnej historii miasta okazało się utworzenie w 1921 roku zakładów elektrycznych przez inżyniera Zygmunta Okoniewskiego. Rozbudowujący się zakład elektromaszynowy stał się motorem napędowym rozwoju Żychlina, przyciągając nowych mieszkańców i inwestorów. W latach 70. XX wieku miasto podwoiło swoją populację.
Okres II wojny światowej zapisał się jako najtragiczniejszy w dziejach Żychlina. Miasto poniosło ogromne straty, tracąc blisko 40% ludności. Miejscowi Żydzi, zamknięci w getcie, zostali wywiezieni i zamordowani w obozie w Chełmnie nad Nerem. W czasie kampanii wrześniowej w mieście działały szpitale polowe, a polegli żołnierze spoczywają dziś na lokalnych cmentarzach.
O wielowiekowej historii Żychlina przypominają liczne zabytki. Do najstarszych śladów osadnictwa należy grób skrzynkowy kultury pomorskiej datowany na około 500 rok p.n.e. Wśród kluczowych obiektów architektonicznych wyróżnia się zespół kościoła parafialnego św. Piotra i Pawła, którego murowana świątynia pochodzi z 1782 roku i została rozbudowana w 1838 roku. Uwagę zwracają również kamieniczki mieszczańskie z pierwszej połowy XIX wieku przy dawnym rynku, a także budynek synagogi. Świadectwem przemysłowej przeszłości jest z kolei zespół Cukrowni „Walentynów” z 1853 roku, w którym od 1921 roku mieściły się zakłady elektromaszynowe.