Kiernozia to jedno z najmniejszych miast w województwie łódzkim. Mieszka w nim mniej ludzi niż na wsiach
Decyzja o przywróceniu Kiernozi praw miejskich, które utraciła w 1870 roku w ramach carskich represji po powstaniu styczniowym, to symboliczny akt dziejowej sprawiedliwości. Od początku 2024 roku ta niewielka miejscowość, zamieszkiwana według danych portalu Polska w Liczbach przez 802 osoby, znów może z dumą nazywać się miastem. To wydarzenie otwiera nowy rozdział w jej bogatej, sięgającej średniowiecza historii, a także stwarza szansę na dynamiczniejszy rozwój. Warto odnotować, że Kiernozia po raz pierwszy była lokowana w 1523 roku. Jednak już w 1579 roku została zdegradowana do rangi wsi, aby w 1784 roku ponownie stać się miastem.
Choć Kiernozia jest niewielka, jej dziedzictwo historyczne robi ogromne wrażenie. Centralnym punktem i największą dumą miasta jest monumentalny, klasycystyczny pałac otoczony malowniczym parkiem. Jego historia jest niezwykła, ponieważ w XIX wieku posiadłość stała się własnością Aleksandra Colonna-Walewskiego – syna Marii Walewskiej i cesarza Francuzów Napoleona Bonaparte. To właśnie on przebudował pałac do dzisiejszej formy, nadając mu neorenesansowy charakter. Bliskość tak ważnych postaci historycznych sprawia, że spacer po Kiernozi jest jak podróż w czasie do epoki napoleońskiej.
Poza wspaniałym pałacem, kluczowym miejscem na mapie Kiernozi jest gotycko-renesansowy kościół parafialny pw. św. Małgorzaty Dziewicy i Męczennicy. To właśnie w jego wnętrzu, w specjalnie ufundowanej przez syna kaplicy, znajduje się sarkofag z sercem Marii Walewskiej, nazywanej „polską żoną Napoleona”. Jej prochy sprowadzono tu z Paryża, czyniąc z Kiernozi miejsce wiecznego spoczynku jednej z najsłynniejszych Polek w historii.
Kiernozia to niezwykłe miejsce. Łączy ono w sobie urok małego miasteczka z historią o europejskim znaczeniu, będąc prawdziwą perłą na mapie województwa łódzkiego.
Tak wygląda Kiernozia, jedno z najmniejszych miast w województwie łódzkim [GALERIA]