Poddębice to jedno z najpiękniejszych miast w województwie łódzkim. Zachwyca renesansowym pałacem
Pierwsze pisemne świadectwa o Poddębicach pochodzą z łęczyckich ksiąg sądowych z 1388 roku. Już około 1400 roku osada uzyskała prawa miejskie, rozpoczynając swoją historię jako miasto szlacheckie. Na przestrzeni wieków dobra te przechodziły w ręce znamienitych rodów. W XIV wieku należały do Chebdów, w XV wieku do Poddębskich i Oporowskich, a od 1518 roku, w drodze ożenku, stały się własnością Grudzińskich. W kolejnych stuleciach właścicielami byli m.in. Duninowie i Sanguszkowie, a od 1787 roku aż do czasów II wojny światowej – ród Wyssogota-Zakrzewskich.
Okres II wojny światowej zapisał się w dziejach miasta w sposób tragiczny. W listopadzie 1939 roku Poddębice zostały wcielone do Rzeszy i przemianowane na Wandalenbrück. W 1940 roku niemieccy okupanci utworzyli tu getto, w którym uwięzili około 1,5 tysiąca Żydów. Zostało ono zlikwidowane w kwietniu 1942 roku, a jego więźniów zamordowano w obozie zagłady w Chełmnie nad Nerem. Miasto zostało zajęte przez Armię Czerwoną 18 stycznia 1945 roku.
Najważniejszym zabytkiem miasta jest renesansowy pałac, którego budowę na fundamentach wcześniejszego dworu rozpoczęto przed 1617 rokiem. Jego fundatorem był Zygmunt Grudziński, wojewoda rawski i jeden z przywódców rokoszu Zebrzydowskiego. Budowlę charakteryzuje piętrowa bryła z przylegającą od wschodu wieżą o wysokości 17 metrów. Wyjątkowym elementem są arkadowe krużganki, które odkryto ponownie w 1952 roku. Ich sklepienie zdobią unikalne dekoracje w postaci pereł, jajowników i maszkaronów. W dobudowanej przed 1690 rokiem ośmiobocznej kaplicy pałacowej można podziwiać bogate zdobienia stiukowe na sklepieniu, przedstawiające herby dawnych właścicieli: Pomian, Grzymała, Rola i Jastrzębiec. Obecnie w pałacu mieści się izba regionalna.
Tuż obok, w centrum miasta, wznosi się kościół parafialny pw. św. Katarzyny. Jego budowę, na miejscu starszej świątyni, rozpoczęto około 1610 roku z fundacji Barbary z Karśnickich Grudzińskiej. Ta renesansowa budowla zachwyca stiukową dekoracją wnętrza, w której umieszczono monogramy Jezusa i Marii oraz herby fundatorów: Grzymała, Lubicz, Pomian i Poraj. Na uwagę zasługuje również ołtarz główny z pierwszej połowy XVII wieku oraz intarsjowana ambona z wizerunkami czterech ewangelistów. Przy kościele stoi murowana dzwonnica, również pochodząca z XVII stulecia.
Spacerując po Poddębicach, można natrafić na inne świadectwa jego wielokulturowej przeszłości. Przy ulicy Adama Mickiewicza znajduje się dawny kościół ewangelicki, wzniesiony w 1871 roku. Dziś budynek ten pełni funkcję sali koncertowej oraz pijalni wód termalnych. W mieście zlokalizowane są także cmentarze: katolicki, na którym znajduje się mogiła powstańców z 1863 roku, a także ewangelicki i żydowski. Ten ostatni, zniszczony w czasie wojny, jest obecnie otoczony opieką, a w mieście zachował się również budynek dawnej synagogi.