Jeżów to jedno z najpiękniejszych miast w województwie łódzkim. Kiedyś leżał na Mazowszu
Początki Jeżowa są ściśle związane z działalnością zakonu benedyktynów z Lubinia w Wielkopolsce, którzy najprawdopodobniej założyli tu swoją prepozyturę w latach 1107–1138. Według kronikarza Jana Długosza, pierwszy kościół pod wezwaniem św. Andrzeja powstał z inicjatywy palatyna Piotra Włostowica. Już w XIII wieku Jeżów był znaczącą osadą z własnym targowiskiem i komorą celną na szlaku handlowym.
Przełomowym momentem w historii miejscowości był rok 1334, kiedy to za zgodą księcia Siemowita II Jeżów otrzymał prawa miejskie. W mieście funkcjonowała szkoła parafialna, której absolwenci zasilali szeregi studentów Akademii Krakowskiej.
Rozwój miasta został przerwany przez wielki pożar w 1494 roku, który strawił także kościół św. Andrzeja. Odbudowa świątyni w latach 1494–1505 przyczyniła się do rozkwitu Jeżowa, który zaczął być zaliczany do najpiękniejszych miast w kraju. Jego rangę potwierdzały wizyty królów: Zygmunta I Starego w 1513 roku oraz Zygmunta II Augusta w 1552 roku. Co ciekawe, to właśnie mieszkaniec Jeżowa, Maciej, syn Macieja, w 1459 roku założył pobliskie Skierniewice.
Niestety, złoty wiek nie trwał wiecznie. W czasie potopu szwedzkiego (1655–1657) miasto zostało dwukrotnie splądrowane. Kolejnych zniszczeń dokonano podczas rokoszu Lubomirskiego w 1665 roku. Skutki były katastrofalne – w 1667 roku Jeżów, nie licząc zakonników, zamieszkiwało zaledwie 33 mieszkańców. Pamiątką po ofiarach wojen i zarazy jest wzniesiony w drugiej połowie XVII wieku drewniany kościół cmentarny pw. św. Leonarda.
W wyniku II rozbioru Polski w 1793 roku Jeżów znalazł się pod panowaniem pruskim. Sekularyzacja dóbr kościelnych w 1796 roku oznaczała likwidację prepozytury benedyktyńskiej, a miasto straciło zamożnego patrona. Okres wojen napoleońskich przyniósł kolejny pożar i epidemię cholery. Mimo krótkich okresów rozwoju, jak choćby wybrukowanie rynku w 1815 roku, miasto podupadało. Ostatecznie, na mocy ukazu carskiego, Jeżów w 1869 roku utracił prawa miejskie.
Mimo degradacji do rangi wsi, Jeżów pozostał lokalnym centrum. Tragiczne karty historii zapisała II wojna światowa, kiedy Niemcy utworzyli w miejscowości getto, z którego około 1600 Żydów wywieziono na śmierć do obozu w Treblince.
Starania o przywrócenie statusu miasta rozpoczęły się w 2021 roku. W konsultacjach społecznych w 2022 roku ponad 91% głosujących opowiedziało się za tą zmianą. Formalnie Jeżów ponownie stał się miastem 1 stycznia 2023 roku, co stanowi symboliczny powrót do jego wielowiekowej tradycji miejskiej.
Tak wygląda Jeżów, jedno z najpiękniejszych miast w województwie łódzkim [GALERIA]
14
